Normy EEG Biofeedback

Wartości normatywne pozwalają na ocenę danych pomiarowych EEG uzyskanych w trakcie badania diagnostycznego lub treningu EEG Biofeedback. Podstawowe pytanie, które zadajemy sobie przy analizie otrzymanych wyników brzmi następująco: czy uzyskane wyniki są prawidłowe (w normie), czy też są odbiciem patologicznych wzorów czynności bioelektrycznej mózgu (poza normą)?

Niestety, nie ma jednoznacznej i precyzyjnej odpowiedzi na pytanie „czy w normie?”. Zapis EEG jest bardzo zmienny i silnie zróżnicowany indywidualnie. Często zdarza się, że otrzymujemy dane przekraczające wartości normatywne, a badany nie zgłasza żadnych zaburzeń zachowania, ani deficytów poznawczych. I odwrotnie.

Na podstawie wielu (n=165) pomiarów opracowaliśmy obraz „prawidłowej” (czyli uśrednionej) czynności bioelektrycznej mózgu. A odstępstwa od wartości średnich (powyżej centyla 80 lub 90 albo poniżej centyla 20 lub 10) traktujemy jako wskazówkę do kompleksowej oceny pracy mózgu łączącej raport QEEG z symptomami zaburzeń poznawczych i emocjonalnych. Wartości normatywne są różne dla różnych grup wiekowych. Najważniejsze różnice wskazano w komentarzach do szczegółowych zestawień tabelarycznych.

Przy interpretacji QEEG, należy zawsze mieć na uwadze, że „normy” to w gruncie rzeczy „wartości średnie”.

Prezentowane poniżej rozkłady przestrzenne wartości normatywnych odnoszą się do:

Amplitud względnych pasm: D (2-4Hz), T1 (4-6Hz), T2 (6-8Hz), A1 (8-10Hz), A2 (10-12Hz), S (12-15Hz), B1 (15-19Hz), B2 (19-23Hz), HB (23-34Hz) i G (38-42Hz). Amplituda względna pasma to iloraz amplitudy (uV) danego pasma do sumy amplitud (uV) wszystkich pasm.
Najczęściej stosowanych wskaźników: Theta/Beta, HiBeta/Beta, Theta/SMR, Alpha/Theta, Theta1/Theta2, Alpha1/Alpha2. Przy czym: Theta (4-8Hz), Alpha (8-12Hz), Beta (15-23Hz).
Częstotliwości dominujących w pasmach 2-42Hz, 4-8Hz, 8-12Hz, 15-23Hz, 23-34Hz. Częstotliwości dominujące służą do wyznaczania indywidualnych ustawień pasm trenowanych.
Koherencji fal Theta, Alpha, SMR, Beta i HiBeta między punktami homologicznymi w obszarze czołowym (F3-F4), na linii centralnej (C3-C4) i obszarze ciemieniowym (P3-P4).

Posługując się normami trzeba pamiętać, że ich wartości są bardzo silnie zależne od urządzenia pomiarowego, zastosowanych algorytmów przetwarzania i filtrowania sygnału oraz metod statystycznych wykorzystanych do obróbki danych źródłowych. Doświadczeni neuroterapeuci pracujący z różnymi urządzeniami i programami do biofeedbacku potwierdzą, że dane dotyczące amplitud składowych u tego samego pacjenta, uzyskane w tym samym czasie mogą różnić się i często różnice te są istotne statystycznie. Dlatego też, zamieszczone poniżej normy mają zastosowanie tylko dla zestawów biofeedback oferowanych przez Centrum Rozwoju Biofeedback (Neurobit & Bioexplorer & SupraMind & Raport QEEG). Użytkownicy innych urządzeń i programów do analizy danych EEG nie powinni kierować się podanymi normami przy ustalaniu planów terapeutycznych.