Biofeedback

To nasz mózg decyduje o zdolności do nauki, pracy i miłości.

Gdy działa dobrze, my dobrze i szczęśliwie żyjemy.


Jak przebiega trening?
1
Assessment czyli mapa aktywności mózgu
Przed przystąpieniem do treningu wykonujemy assessment czyli analizę aktywności mózgu oraz ocenę codziennego zachowania Klienta. Assessment , który przeprowadzamy w trakcie pierwszego lub drugiego spotkania polega na:
 
1). wykonaniu analizy diagnostycznej QEEG (nazywanej równiez "mapą mózgu") czyli serii pomiarów aktywności mózgu na 12-16 punktach głowy przy oczach zamkniętych, oczach otwartych oraz w trakcie rozwiązywania zadań (np. liczenie w pamięci, powtarzanie ciągów cyfr, aktywne słuchanie tekstu). Wykonanie kompletu pomiarów zajmuje ok. 60 min. Wyniki aalizy są interpretowane i omawiane  na kolejnym spotkaniu.
 
2). wywiadzie z trenującym (lub rodzicami dziecka) - w formie ankiety zawierającej zestaw pytań mających na celu wstępną identyfikacje tych obszarów mózgu, które prawdopodobnie wymagają treningu. Ankietę w formie pliku MS Excel, udostępniamy również do wypełnienia w domu.
 
 
2
Cel i protokół treningowy
Na podstawie wyników ankiety i pomiarów EEG ustala się indywidualny protokół treningu. Protokół opisuje kierunki treningu, czyli wskazuje które fale i w których obszarach mózgu należy wzmacniać, a które osłabiać. Przy określaniu protokołów treningowych wykorzystujemy wzorce Petera Dausena i Paula Swingle'a.
Uniwersalne protokoły treningowe polegają na:
  • promowaniu fal: SMR i Beta oraz hamowaniu  fal wolnych Delta i Theta oraz szybkich HiBeta. Trening  taki polega na zwiększaniu amplitudy lub wydłużaniu czasu utrzymania aktywności mózgu w promowanych pasmach i zmniejszaniu amplitudy i skracaniu okresu przebywania w pasmach redukowanych.
  • stabilizacji rytmów szybkich HiBeta w obszarach skroniowych na lewej i prawej półkuli
  • reorganizacji pasma Alpha, mający na celu przyspieszenie dominującej częstotliwości Alfy w płatach potylicznych i redukcję nadmiaru fal Alfa w płatach czołowych (stosowany w przypadku ADD i ADHD).
Wraz z doborem protokołu uzgadniamy sposób pomiaru osiągania celów treningów (zmiany konkretnych zachowań trenującego). Ustalamy mierniki, które umożliwią weryfikację skuteczności treningu, np. średnia ocen w szkole, ocena wychowawcy na temat zachowania dziecka.
3
Dziennik treningu
Treningi powinny odbywać się 2-3 razy w tygodniu. Zazwyczaj po 10-12 treningu zauważalne są pierwsze efekty np. w postaci regulacji rytmów dobowych, poprawy jakości snu. Uzupełnieniem sesji treningowych EEG Biofeedback są ćwiczenia kinezjologiczne lub pisemne ćwiczenia koncentracji uwagi, które należy wykonywać możliwie często, np. codziennie, a nawet 2 razy dziennie. Zalecamy założenie i prowadzenie dziennika treningu, w którym zapisujemy: wyniki kolejnych treningów EEG Biofeedback (średnie amplitudy promowanych i redukowanych pasm), wykonane ćwiczenia uzupełniające, mierniki osiągania celów treningu.
 
 
4
Trening relaksacji
Sesja treningowa trwa pełną godzinę zegarową. Zaczyna się od 10 - 15 minutowej relaksacji przy wykorzystaniu urządzenia GSR Biofeedback. Urządzenie to dokonuje pomiaru przewodności skóry (elektrody umieszczane są na opuszkach palców wskazującego i serdecznego). Im bardziej jesteśmy zrelaksowani tym przewodność skóry jest mniejsza. GSR monitoruje i sygnalizuje minimalne zmiany przewodności skóry, co umożliwia trenującemu w sposób kontrolowany zmieniać stan umysłu (rozluźniać się).  Umiejętność ta jest kluczowa dla skuteczności treningu EEG Biofeedback. Nauczysz się szybko relaksować. Trening GSR pozwoli Ci dobrać najlepsze dla Ciebie techniki relaksacyjne. Nauka relaksacji bez wsparcia biofeedbackiem trwa znacznie dłużej, ponieważ opiera się na subiektywnych odczuciach. Trening GSR Biofeedback pozwoli na kilkakrotne skrócenie czasu osiągania pożądanego poziomu stanu relaksu.
 
5
Trening EEG
Trening właściwy (EEG Biofeedback) trwa ok. 40 minut. Składa się z dziesięciu 3-minutowych rundek, przedzielonych krótkimi przerwami. Początkujący zaczynają od rundek 2 minutowych.
Neuroterapeuta przykleja za pomocą specjalnego żelu do odpowiednich punktów głowy 2 lub 3 elektrody i zakłada elektrody uszne. Elektrody rejestrują fale mózgowe. Rejestrowany sygnał jest wzmacniany, odpowiednio przekształcany i filtrowany za pomocą specjalistycznego oprogramowania. Trenujący poprzez grę komputerową otrzymuje informację zwrotną o aktualnym stanie umysłu i stara się „wejść” w stan pożądany. Wejście i utrzymanie stanu pożądanego przez kilka bądź kilkanaście sekund jest nagradzane akustycznie lub/i wizualnie - odpowiednim zachowaniem się gry (szybciej porusza się pojazd, większy płomień świecy, odsłaniają się kolejne elementy puzzle itp.).
Dzięki plastyczności mózgu, w trakcie kolejnych sesji treningowych tworzą się nowe połączenia nerwowe (synapsy), uaktywniają się komórki nerwowe odpowiedzialne za pożądany stan aktywności mózgu.
6
Trening bez feedbacku
Po kilku treningach rozpoczynamy ćwiczenia kierowania i utrzymania aktywności mózgu bez feedbacku czyli czasowe, np. na 2 ostatnie rundki wyłączanie sygnalizowania nagrody, a trenujący stara się osiągnąć odpowiedni stan umysłu, bez uzyskiwania informacji zwrotnej. Czy i w jakim zakresie to mu się udało – dowiaduje się po zakończeniu rundki. To ćwiczenie ma na celu przygotowanie trenującego do świadomego przełączania się miedzy różnymi stanami mentalnymi bez wspomagania urządzeniami EEG.
 
 
 
7
Raport
Po każdej sesji trenujący otrzymuje raport. Wyniki z kilkunastu sesji przedstawiają krzywą uczenia się mózgu. Po zakończeniu cyklu treningowego wykonujemy assessment, który porównujemy z oszacowaniem rozpoczynającym trening. 
 
Jak obserwujemy aktywność naszego mózgu?
Neuropuzzle polegają na układaniu puzzli, stopniowym odsłanianiu obrazka. Poszczególne elementy odsłaniają się szybciej gdy nasz mózg jest w pożądanym stanie. Zadaniem trenującego jest „odszukać” i utrzymać możliwie długo pożądany stan umysłu. Im dłużej utrzyma taki stan, tym większą otrzyma nagrodę: odsłoni więcej elementów obrazka. Trenujący może układać własne puzzle np. zdjęcia z wakacji, ulubione przedmioty.
 
Tuba polega na takim prowadzeniu pojazdu kosmicznego, aby w odpowiednim momencie ruszał, przyspieszał a następnie jechał z właściwą prędkością. Aby tak się działo, nasz mózg musi wytwarzać pożądane fale i utrzymywać je na właściwym poziomie. Gdy przestajemy się koncentrować, pojazd zatrzymuje się lub zmniejsza się widoczność. Pojawienie się mgły może oznaczać, że mózg wytwarza zbyt dużo fal wolnych, charakterystycznych dla fantazjowania. Jest to sygnał, że trenujący powinien się skoncentrować na grze.
 
 
 
W naszej pracowni wykorzystujemy wiodące na świecie oprogramowanie Bioexplorer, które pozwala na indywidualną, dostosowaną do każdego trenującego aranżacje ekranu i określenie sposobu sygnalizowania nagrody. Może to być oglądanie ulubionego filmu (DVD), słuchanie ulubionej muzyki (pliki mp3 lub CD). Trzeba jednak pamiętać, że informacja zwrotna „feedback” musi być jednoznaczna.
Dorośli często zamiast gier wybierają histogram fal, czyli ekran zbliżony do ekranu neuroterapeuty.

 
Trener na swoim monitorze widzi sygnał w postaci wykresów i mierników, pokazujących amplitudy poszczególnych pasm, dominujące częstotliwości, średnie ruchome itd. W ten sposób cały czas trener obserwuje i analizuje funkcjonowanie naszego mózgu oraz postępy treningu.
 
 
Wspierane przez Hosting o12.pl